FIF09 Close
تبلیغات در بلاگ اسکای
چهارشنبه 18 اردیبهشت ماه سال 1387 ساعت 12:56
در این رتبه بندی کشورهای ژاپن و نیجر با داشتن نرخ تورم صفر درصد دارای کمترین نرخ تورم هستند و نرخ تورم در 87 کشور کمتر از 5 درصد و نرخ تورم در 156 کشور نیز کمتر از 10 درصد بوده است.
 در جدیدترین رتبه بندی کشورها از نظر داشتن نرخ تورم کمتر، ایران با داشتن نرخ تورم 19 درصدی در پایان سال 2007 میلادی در ردیف 176 این کشور در میان 180 کشور جهان قرار گرفت.

به گزارش پایگاه اطلاع رسانی صندوق بین المللی پول، در این رتبه بندی تنها چهار کشور اریتره، گینه، میانمار، زیمباوه با داشتن نرخهای تورم به ترتیب (22.7، 23.4، 36.9 و 16170 درصد) از ایران تورم بیشتری داشتنه اند و 175 کشور دیگر جهان از نرخ تورمی کمتر از ایران برخوردار بوده اند.

در این رتبه بندی کشورهای ژاپن و نیجر با داشتن نرخ تورم صفر درصد دارای کمترین نرخ تورم هستند و نرخ تورم در 87 کشور کمتر از 5 درصد و نرخ تورم در 156 کشور نیز کمتر از 10 درصد بوده است.

طبق برنامه چهارم توسعه (جدول یک پیوست برنامه) قرار بود در سالهای 84 تا 88 نرخ تورم در کشورمان در سطح 9.9 درصد مهار شود اما با روی کارآمدن دولت جدید در تابستان سال 1384، دولت جدید هدف اصلی خود را "افزایش طرح های عمرانی" اعلام کرد و با چاپ و تزریق صدها هزار میلیارد ریال پول به اقتصاد ایران (در ازای برداشت از حساب ذخیره ارزی)، عملاً طی دو سال اول کار خود نقدینگی را به حدود دو برابر افزایش داد.

در زمستان 84 و به هنگام تقدیم اولین بودجه دولت نهم، اقتصاددانان مجلس به شدت نسبت به تورم زا بودن افزایش شدید بودجه های عمرانی به دولت هشدار دادند اما از سوی دولت، بدخواه و کینه جو معرفی شدند.

آقای دکتر داوودی معاون اول رییس جمهور روز سوم اردیبهشت ماه در مراسم تودیع دکتر داوود دانش جعفری برای اولین بار رسماً اعلام کرد که دولت افزایش طرح های عمرانی و کاهش نرخ بیکاری را به مهار تورم اولویت می دهد و تزریق نقدینگی به اقتصاد و ایجاد تورم را به عنوان هزینه افزایش طرح های عمرانی و کاهش نرخ بیکاری پذیرفته است.حال تو حدیث مفصل بخوان از این مجمل.....
سه شنبه 10 اردیبهشت ماه سال 1387 ساعت 14:52

با تصویب شورای عالی انقلاب فرهنگی روز دهم اردیبهشت روز ملی خلیج فارس نام‌گذاری شد.

شورای عالی انقلاب فرهنگی با توجه به هدف قرار گرفتن هویت فرهنگی و تاریخی ملت ایران توسط برخی بیگانگان تندرو و قوم گرا برای تحریف نام تاریخی وحقیقی خلیج فارس، به پیشنهاد شورای فرهنگ عمومی روز اخراج پرتغالی‌ها از تنگه هرمز را به عنوان روز ملی خلیج فارس نام‌گذاری کرد.


** وضعیت طبیعی و موقعیت جغرافیایی خلیج فارس
خلیج فارس از پدیده‌های دوران سوم زمین شناسی است و حدود ‪ ۳۰‬میلیون سال قبل در اثر گسترش دهانه شکاف دریای عمان بوجود آمده است.

خلیج فارس دارای ‪ ۲۳۲۸۵۰‬کیلومتر مربع مساحت است و ایران بزرگ‌ترین کرانه را در خلیج فارس دارا می‌باشد.

خلیج فارس از مصب اروند رود تا شبه جزیره مسندم در کشور عمان امتداد دارد و از طریق دریای عمان با اقیانوس هند ارتباط دارد. این خلیج،آبراهه کم عمقی است که میانگین ژرفای آن ‪ ۵۰‬متر است ژرفترین نقطه آن در نزدیکی تنگه هرمز واقع است که ‪ ۹۱‬متر عمق دارد.  


** اهمیت اقتصادی خلیج فارس
خلیج فارس از گذشته‌های دور اهمیت استراتژیک داشت اما پس از کشف نفت بر اهمیت این آبراهه افزوده شد. در حدود ‪ ۶۵‬درصد نفت و ‪ ۳۰‬درصد گاز جهان در کشورهای حوزه خلیج فارس قرار دارد. در جنگ جهانی دوم و در دوران جنگ سرد بر اهمیت و شهرت جهانی خلیج فارس افزوده شد. پیروزی انقلاب اسلامی ایران و برهم خوردن معادلات جهانی، بروز سه جنگ موسوم به جنگ‌های سه گانه خلیج فارس و پس از آن رونق فراوان اقتصادی و جاذبه‌های گردشگری این منطقه سبب شهرت روز افزون آن شد.

به رغم فراز و نشیبهای مختلف تاریخی ایران همواره مهم‌ترین کشور این منطقه است که قسمت اعظم خلیج فارس را تحت حاکمیت خود دارد.

علاوه بر نفت و گاز، مروارید، فسفات، گوگرد ، مروارید، مرجان، انواع ماهی ها و میگو از جمله مواهب طبیعی و ثروت‌های خدادادی خلیج فارس است.

بندرهای دبی، شارجه، ابوظبی، کویت، بحرین، دوحه ، کیش، بندر عباس، خرمشهر و بصره ، خلیج فارس را به یکی از قطب‌های اقتصادی و گردشگری جهان تبدیل کرده است.


** خلیج فارس در ژرفای تاریخ
دریای پارس یا خلیج فارس از نادر نام‌های باستانی و کهن است که در طول تاریخ درسراسر جهان در همه زبان‌ها و همه زمان‌ها و با همه حکومت‌ها و دولت‌ها باقی مانده است. این نام از آغاز امپراتوری پارسی تا سلطه اسکندر مقدونی و از دولت سلف صالح ( صدر اسلام) تا بنی امیه ، بنی عباس ، چنگیز خان و هلاکوخان و بعدها تا سلطه پرتغالی‌ها و انگلیسی‌ها بر خلیج فارس، همواره با حوادث تلخ وشیرین روزگارهای مختلف محفوظ مانده و از نسلی به نسل دیگر منتقل شده است.

نام خلیج فارس به دلیل اصالت و مقبولیت جهانی خود در زمان‌های خیلی دور هرگز با چالش روبرو نبود.


** نام خلیج فارس در سازمان ملل متحد
سازمان‌های بین‌المللی از جمله سازمان ملل متحد، همواره نام تاریخی و اصلی خلیج فارس را به کار برده اند. دبیرخانه سازمان ملل متحد در سند مورخ ‪ ۵‬مارس سال ‪ ۱۹۷۱‬میلادی( ‪ ۱۳۵۰‬ه.ش ) و یادداشت ‪ AD311/IGEN‬به دولت ایران، یادآور می‌شود که بنا بر عرف جاری در دبیرخانه سازمان ملل متحد در اسناد و نقشه‌های جغرافیایی، منطقه آبی بین ایران از سمت شمال و شرق و تعدادی از کشورهای عربی از سوی جنوب و غرب به نام خلیج فارس نامیده می شود و این، بنا بر عرف قدیمی انتشار اطلس‌ها و فرهنگ‌های جغرافیایی است.

این دبیرخانه همچنین بابت اشتباه‌هایی که سازمان ملل در برخی اسناد در به کار بردن نام خلیج فارس مرتکب شده، عذرخواهی کرده آن را سهوی دانسته ( سند ‪ ۲۶‬ژوئن ‪ ۱۹۹۱‬میلادی برابر با ‪ ۱۳۷۰‬ه.ش در سازمان ملل) و از کارگزاران سازمان خواسته است که همواره این موضع ایران را در نظر داشته باشند.


** تلاش مذبوحانه برای تحریف نام خلیج فارس
در دو قرن اخیر دشمنان ایران تلاش‌های زیادی را برای تغییر نام تاریخی و واقعی خلیج فارس انجام دادند، در دوره جنگ‌های ایران و عثمانی، عثمانی ها برای مقابله با ایران سعی کردند از نام خلیج بصره- نام یکی از خلیج های کوچک در خلیج فارس - استفاده کنند که موفق نشدند و نام خلیج فارس همچنان تداوم یافت.

انگلیسی‌ها نیز در قرن ‪ ۱۹‬نام دریای بریتانیا را بکار بردند ولی این نام مقبولیتی نیافت و متداول نشد لذا آن را رها کردند.

پس از ملی شدن نفت ایران و خلع ید از شرکتهای انگلیسی و قطع روابط ایران و انگلیس ابتدا نماینده سیاسی انگلیسی مقیم بحرین از سال ‪ ۱۹۵۰‬عبارت ساحل عربی را برای منطقه جغرافیایی بخش جنوبی خلیج فارس که متعلق به اعراب تحت الحمایه انگلیس بود مرسوم ساخت و سپس به تدریج کلمه خلیج عربی را جایگزین آن ساخت و سپس این نام را به کل خلیج فارس تعمیم داد.

پس از مصادره اموال شرکت نفت انگلیس و خلع ید از شرکتهای انگلیسی و قطع روابط ایران و انگلیس برای اولین بار وزارت مستعمرات انگلیس نیز در مکاتبات خود این نام جدید را متداول ساخت.

با انتشار کتابی در لندن در سال ‪۱۹۵۷‬میلادی ( ‪ ۱۳۳۶‬ه.ش ) توسط رودریک اووین کارگزار سازمان جاسوسی انگلیس که بلافاصله به زبان عربی تحت عنوان الفقاهه الذهبیه - وثائق الخلیج العربی ترجمه و انتشار یافت، سناریو تحریف نام خلیج فارس ، ابعاد تازه‌ای یافت. در سال ‪ ۱۹۶۶‬میلادی ( ‪( ۱۳۴۵‬ نیز سرچارلز. م. بلگریو ( ‪ , )sir charles Belgrave‬که از سال ‪ ۱۹۲۶‬تا ‪ ۱۳۰۵ )۱۹۵۷‬تا ‪ ۱۳۳۶‬ه.ش ) نماینده سیاسی انگلستان در خلیج فارس بود ( هنوز امارات عربی مستعمره انگلیس بودند) در پایان ماموریت خود کتابی تحت عنوان خلیج عربی منتشرساخت. وی در این کتاب عنوان کرد که اعراب دوست دارند خلیج فارس را خلیج عربی بنامند. او هم چنین در مجله صوت البحرین خلیج فارس را خلیج عربی نامید، که اعتراض‌هایی را برانگیخت. بلگریو در دومین کتاب خود به نام به بحرین خوش آمدید از مواضع خود عقب نشینی کرد و در صدد جبران اشتباه خود برآمد و خلیج فارس را با نام واقعی خود - خلیج فارس - یاد کرد.

تلاش برای تحریف نام خلیج فارس پس از پیروزی انقلاب اسلامی شدت گرفت، برخی بیگانگان تند رو و قوم گرا با تحریک صهیونیست‌ها و صرف هزینه‌های میلیاردی از تمام ظرفیت‌های خود برای تحریف نام خلیج فارس بهره گرفتند.


** برخی شواهد و مستندات تاریخی
برخی بیگانگان در حالی نام تاریخی خلیج فارس را تحریف و از اسامی مجعول دیگر یاد می‌کنند که خود بهتر از هر کس دیگری می‌دانند که به گواه تاریخ بیشتر کشورهای کوچک حوزه خلیج فارس از سال ‪ ۱۳۵۰ ) ۱۹۷۱‬ه. ش) تشکیل شده اند و ایران همواره قدرتمندترین ، پرنفوذترین
و بزرگ‌ترین کشور منطقه بوده است.

پژوهشگرانی که در خصوص نام خلیج فارس تحقیق کرده اند، متفق القول هستند که نام خلیج فارس در تمام قرون گذشته نامی یگانه، بین‌المللی و بدون معارض بوده و در کل جهان و خاورمیانه بر روی کمتر نامی در ادوار مختلف تاریخی چنین اتفاق و یگانگی در میان همه جهانگردان ، نویسندگان و مورخان وجود داشته است.

وجود سه هزار نقشه و حد اقل ‪ ۳۰۰‬کتاب تاریخی، ادبی و دینی متعلق به ‪۲۵۰‬ نفر از مورخان و جهانگردان سرشناس کشورهای اسلامی، عرب، یونانی، رومی و اروپایی در قرن‌های گذشته که در توصیف خلیج فارس و نام‌گذاری آن بطور مستقیم و یا ضمنی توضیحاتی داده‌اند بهترین گواه
بر این است که خلیج فارس از دیرباز به همین نام خوانده شده و شهرت جهانی یافته است.

اسناد و مدارک تاریخی نشان می‌دهد در تمام کتب و منابع دولتی کشورهای عربی تا دهه ‪۱۹۶۰‬میلادی نیز همواره از نام خلیج فارس استفاده می‌شد. از جمله می‌توان به یکی از سرودهای ملی مصر که در آن جمله" حدودنا من خلیج الفارسیه حتی بحر الابیض" آمده است و کتاب انور سادات رئیس جمهوری سابق مصر تحت نام طغیان رود نیل در سال ‪۱۹۵۷‬میلادی ( ‪ ۱۳۳۶‬ه.ش ) و فرهنگنامه های معتبر عربی مانند " المنجد" و دایره المعارف‌های عربی مانند دایره المعارف اقتصادی لبنان ‪ ۱۳۵۱ ) ۱۹۷۲‬ه.ش ) و راهنمای دولتی عراق ‪)۱۹۳۶‬ ‪ ۱۳۱۵‬ه.ش) و ده‌ها مورد دیگر اشاره کرد که همگی از آبراه جنوب ایران به نام خلیج فارس نام برده اند.

بدون تردید هر نوع اقدامی که منجر به ایجاد پیوندهای قویتر بین دولت‌ها و ملت‌های منطقه شود به حفظ و تقویت صلح و امنیت و دوستی در منطقه ما و جهان کمک خواهد کرد. ما می‌توانیم هماهنگ و با کمک یکدیگر، خلیج فارس را برای همیشه خلیج صلح ، دوستی و برادری اعلام کنیم .

با تلاش ایرانیان غیور، خلیج فارس برای همیشه تاریخ خلیج فارس خواهد ماند و خواب آشفته دشمنان برای تحریف نام تاریخی و حقیقی خلیج فارس هرگز تعبیر نخواهد شد.

دوشنبه 2 اردیبهشت ماه سال 1387 ساعت 11:13
سلام .ضمن تشکر از دوستانی که به وبلاگم سرزدند ونظر دادند یا ندادند.نظر جناب شیخ از بندر گنگ را برای قضاوت شما دوستان عزیز در این پست قرار دادم.بهتر دیدم که خودتان بخوانید وقضاوت کنید.منتظر نظراتتان هستم
 
سلام
اولا در طول تاریخ یعنی تا قبل دوران پهلوی به هیچ وجه این دریا را خلیج فارس نمی نامیدند
ثانیادریاها و اقیانوس های جهان در یک معنای کلی به تمام مردم جهان تعلق دارد و وجود یک نام خاص بر یک دریا در هیچ کجا دلیل بر مالکیت سرزمین یا ملتی بر آن نیست. همچنان که وجود نام اقیانوس هند بر روی اقیانوس مزبور به این معنا نیست که مثلا مالک آن اقیانوس هندیان هستند!
ثالثا بی گمان این دعوا را می توان بخشی از تبعات زیان آور و محتوم تفکرات پان گرایانه که از سوی کشورهای استعمار گر غربی به ذهن و اندیشه روشنفکران کشورهای خاورمیانه تزریق شده اند، دانست. می دانیم که هدف اصلی تزریق چنین اندیشه هایی از سوی استعمار گران ایجاد شکاف و دشمنی میان مردم منطقه بوده است و هم اینک می بینیم که آن ها در رسیدن به اهداف خود تا حد زیادی موفق بوده اند! زیرا صاحبان این تفکرات همچنان بر طبل پان عربیسم و پان فارسیسم خود می کوبند و با اصرار بر یک تغییر نام بی فایده و بی نتیجه، آگاهانه یا ناآگاهانه به توسعه و عمیق کردن این دشمنی می پردازند.
بی تردید اعراب نیز مثل ایرانیان و سایر مردم دنیا حق دارند برای دریای همجوار خودشان نامی برگزینند و هیچ الزامی به تبعیت از نام گذاری دیگران ندارند. همچنان که ایرانیان حق دارند به دریاهای پیرامون سرزمین شان نام خودشان را بدهند و آن را به کار برند. منتهی اصرار کنونی پان گرایانه ایرانیان و اعراب بر روی تغییر یک نام و یا حفظ آن و یا وادار کردن همدیگر و سایر کشورهای دنیا به استفاده از نام مورد نظر خود، هیچ گونه مبنای علمی،منطقی و ملی یا بین المللی ندارد و تنها مبتنیی است بر تعصب قومی و نژادی تحت عنوان ملی. ( که با فرض ملی بودن آن باز هم نوعی تعصب است.) از آن مهم تر این اصرار و نزاع فاقد هر نوع فایده و سرانجام ملی و سیاسی است و از همه تاسف برانگیز تر نتیجه ای جز تخریب روابط سیاسی ـــ فرهنگی مردم و کشورهای منطقه ندارد

پاسخ:
سلام.هر چند که معتقدم هر کس دراظهار نظر آزاداست .اما یا اطلاعات تاریخی شما ضعیف است وسهوا واقعیتهای تاریخی را نادیده گرفته اید٫یاعمدیست.که اگر دومی درست باشد باید به ایرانی بودن شما شک کرد.اگر نام گذاری بین المللی است پس چرا کشورهای حاشیه دریای خزر هرکدام نامی برای دریای خود نمی گذارند وادعایی ندارند. بدانید که در پس این ادعاها اهداف شومی وجوددارد که متاسفانه شمایا  ازآنها اطلاع ندارید یا نادیده میگیرید.گذشته از همه اینها هرکس نسبت به کشور خودش عرقی دارد و به هویت خود میبالد وتعصب نسبت به آب وخاک ومیهن از رفتارهای پسندیده میباشد به هرحال قضاوت با دوستان میباشد منتظر نظراتتان در این خصوص هستم


با سلام مجدد
بنده زاده ی ایران بوده وهستم لکن از تعصبات بیجا بیزارم
جناب آسک خوشبختانه اطلاعات تاریخی ما تا اندازه ای است که بر دانسته های سطحی شما غلبه کند
دریای خزر همچون سایر دریاهای دیگر  در طول تاریخ ایران اسامی گوناگونی نظیر دریای مازندران،دریای گرگان،دریای قزوین ( کاسپین امروزی در زبان های انگلیسی ) و دریای خزر داشته است و جالب آن که نام خزر از ترکان یهودی خزر آمده اما با این حال بدون هیچ اعتراضی از سوی ایرانیان استفاده می شود. ( و البته در این مورد تاثیر یهودیان را بر فضای فرهنگی ایران و تلاش آنان برای حفظ این نام را نباید نادیده گرفت.)
تا آن جا که به فارس گریان ایران مربوط می شود سئوال این جاست که چرا در برابر تغییر نام دریای هرموز یا دریای مکران به نام دریای عمان و یا نامیده شدن دریای مازندران به نام دریای خزر اعتراضی نداشته و ندارند اما در برابر نام خلیج فارس که همچون دریای خزر بخش بیش تری از ساحل آن در اختیار کشور های همسایه ایران است، این همه اعتراض و هیاهو به راه می اندازند؟! بی تردید اگر بر دریای عمان و خزر هم نام فارس وجود می داشت، به دلیل حاکمیت فارس گرایی بر فضای فرهنگی ـــ سیاسی ایران، هر گونه تلاشی و از سوی هر ملتی برای تغییر نام آن دریاها با اعتراض وسیع اینان مواجه می شد اما ظاهرا چون دریای مازندران و مکران نام فارس بر خود نداشتند، طبعا دلیلی هم برای دفاع از اسامی متعلق به ساکنان مازندران و مکران از سوی فارس گرایان و فارس پرستان وجود نداشته است!
بی شک گفت و گو درباره تغییر نام خلیج فارس در میان کشورهای منطقه، به زمان حاکمیت یافتن خرد جمعی و ملی در میان مردم این کشورها موکول و میسر است و لذا در شرایط کنونی هر نوع هیاهو بر سر حفظ یا تغییر نام فعلی و وادار کردن دیگران به پیروی از خواسته های خود، ماحصلی جز ایجاد کینه و دشمنی میان همسایگان ندارد و نخواهد داشت. و اگر روزی قرار باشد تا خرد جمعی و ملی مردم کشورهای منطقه در این باره تصمیم بگیرند و اگر بخواهند نامی مشترک برای این خلیج برگزینند، نام های همچون خلیج شرق میانه یا خلیج خاورمیانه یا خلیج اسلامی اسامی عام و مشترکی خواهند بود. در این مورد کمی تعقل وتفکر لازم است  
جناب بدیس سخن درازاست و وقت ضیق است انشالله که تاحدی قانع شده باشید ضمن اینکه شما را به مطالعه ی گسترده تری توصیه می شود .بدرود